Hondsroos (Rosa canina)  wordt 1 tot 3 meter hoog en is overblijvend.

De bladeren en takken zijn groen of soms roodachtig aangelopen.

De bladeren bestaan uit 5 tot 7 deelblaadjes.  De vaak iets blauwachtige

deelblaadjes kennen sterk variëren:  langwerpig tot eirond, enkel of dubbel

gezaagd, niet of weinig glanzend en kaal tot dicht behaard. De stekels zijn

grotendeels haakvormig gebogen.

De hondsroos bloeit in juni en juli met 4 tot 6 cm grote, witte of roze bloemen.

De kroonbladeren zijn veel langer dan de kelkbladeren. De vrucht is een

ovale, rood-oranje, 1,5 tot 2 cm grote bottel. De zaden kunnen zich zonder

bevruchting ontwikkelen. De hondsroos komt voor op voedselrijke, niet te zure

en donkere plaatsen, zoals langs bosranden, in heggen en in struikgewas.

Toepassingen
De vruchten (bottels) bevatten veel vitamine C en worden o.a. gebruikt voor

het maken van jam en siroop. Ze kunnen ook worden gedroogd om thee mee te zetten. De vruchten worden zachter en zoeter

indien ze zijn blootgesteld aan (nacht) vorst. Wees wel voorzichtig bij het gebruik van de vruchten. Er zit namelijk een laag

haren rond de zaden wat voor irritatie kan zorgen aan de mond en het spijsverteringgebied. Nadat eerst de haren zijn verwijderd

kunnen de zaden worden toegevoegd aan meel of aan andere voedsel. Van gedroogde bladeren kan een zachte, versterkende

thee worden getrokken. De bloembladeren kunnen rauw of gekookt worden gegeten. Verwijder de bitter smakende basis van

de bloembladeren.

Geneeskrachtige toepassingen

Rozenbottelthee helpt bij verkoudheid en koorts, maar ook bij slecht genezende wonden. Het heeft een vochtafdrijvende effect

zonder de nieren te irriteren.

    Naar boven